VIOD JO13-6G: VVG JO13-2 een maatje te groot

Voor onze laatste bekerwedstrijd mochten we aantreden tegen de JO13-2 van VVG in Gaanderen.

Ondanks dat er duidelijk in het KNVB systeem een G vermeld staat en dus voor iedereen helder zou moeten zijn dat wij meiden in het team hebben, was er geen kleedkamer geregeld waar onze meiden konden omkleden en na de wedstrijd douchen.

Omdat we allemaal in tenue en (op een enkeling na) presentatiepak gekleed kwamen, konden we ons direct gezamenlijk in één kleedkamer voorbereiden.

Nadat alle veters gestrikt waren (bij de één lukte dat iets beter dan bij de ander) werd op het aanwezige tactiekbord de opstelling bekend gemaakt.

Op basis van de eerdere wedstrijden en de trainingen wilden we een aantal spelers op andere posities proberen… De grootste verandering was de positie van Garbiël. Waar hij op de eerste training nog aangaf voorin te willen spelen, werden we in de vorige wedstrijd, maar ook op de trainingen verrast door zijn verdedigende kwaliteiten. Zo kwam het dat hij vandaag centraal in de verdediging kwam te staan. Samen met Kai. Viktor en Sueña waren de inmiddels vertrouwde backs.

Op het middenveld wilden we maximaal gebruikmaken van de duelkracht van Jasmijn en Eline en ook Sven had eerder aangegeven daar te willen proberen.

De behendige, snelle Isa S. mocht als spits de aanval leiden. Van Dominique en Bram S. werd verwacht dat ze als buitenspelers met hun goede passeerbewegingen en loopacties de tegenstanders meer op eigen helft zouden houden.

Bram B. was uiteraard onze sluitpost en dus begonnen Isa L. en Eszry in de wissel.

De eerste minuten ging het gelijk op en bleken de wijzigingen prima uit te pakken. De eerste echte aanval van de tegenstander richting ons doel, was echter zo effectief en simpel uitgevoerd, dat we niet alert genoeg konden reageren. De eerste tegentreffer was een feit. Vanaf dat moment bleek deze tegenstander een maatje (of meer) te groot te zijn (soms selfs letterlijk, hè Viktor?). Ondanks geweldig keeperswerk van Bram en bij vlagen prima verdedigen van onze defensie, was het toch weer vrij snel raak. In eerste instantie hield Bram de bal met een katachtige duik nog tegen, maar het wegwerken door de goed meegelopen Sueña was helaas niet genoeg, waardoor de linksbuiten de bal in de voeten kreeg en droog binnenschoot. 2-0. De tegenstanders dachten vanaf dat moment dat ze wel even over ons heen zouden walsen. Langs de lijn werd “tien, tien, tien” gescandeerd.

Na een kwartier kwamen de eerste wissels het veld in en konden Sueña en Bram S. even rust houden. Met het loopvermogen van Eszry rechts achterin en de fysiek sterke Isa L. in de punt van de aanval kregen we iets meer grip en konden we af en toe met een mooie combinatie vooruit denken. Echt gevaarlijk werd het helaas niet. We bleven met z’n allen keihard werken, maar konden niet voorkomen dat de tegenstander weer vrij eenvoudig het net vond.

De wandeling naar de kleedkamer was een mooi moment om weer even op adem te komen. Eenmaal in de kleedkamer was de stemming gematigd positief.

De tegenstander was veel beter, maar zoals wij als team daar tegen probeerden te voetballen, met strijd en werklust, konden we met opgeheven hoofd de tweede helft in. Met wat aanpassingen in de opstelling – Dominique en Isa S. vroegen om een wissel en Jasmijn en Kai wisselden van linie – en een aantal kleine aanwijzingen (o.a. verdedigend tegen je directe tegenstander staan), maar vooral een enorm compliment aan het team, konden we opnieuw naar veld 5 wandelen.

De tweede helft was bijna een copy van de eerste, maar we konden langs de lijn zien dat het team de afgelopen weken al enorme stappen heeft gemaakt. Ook deze wedstrijd was een geweldige “training” voor onze verdedigers en naar mate de wedstrijd vorderde werden we ook zekerder in de duels en het positiespel. De tegenstander hield de druk er vol op, maar goed verdedigen, keepen en de nodige hulp van het aluminium zorgden er voor dat het een wedstrijd bleef. We lieten het koppie niet hangen en kregen een aantal kleine kansjes. Bram S. kwam een fractie tekort toen hij de keeper uit de goal zag komen en ook Isa L. kon na een mooie rush net geen richting geven aan haar afstandschot.

VVG scoorde nog twee keer waarmee de eindstand op 5-0 kwam.

Het krachtsverschil was duidelijk, maar we hebben laten zien dat we als team en individueel elke week groeien en dat we ons ook door zulke sterke tegenstanders niet zomaar naar de slagbank laten voeren.

Hopelijk is de competitieindeling iets gebalanceerder en kunnen we de komende weken deze stijgende lijn ook in resultaten omzetten. Het plezier en de teamspirit zijn er vooralsnog niet minder om!!!