We schrijven zaterdag 10 september 2016. Het was warm op het mooie sportpark van viod. Heel warm. Nog geen drie maanden geleden werd er besloten om met een groep meiden door te gaan als meiden onder 19, voorheen meiden A. Niks vreemds zou je denken, maar wel als daar maar 4 meiden qua leeftijd echt voor in aanmerking zouden kunnen komen. Maar om deze bijzonder leuke groep meiden bij elkaar te houden heeft viod er dus voor gekozen om verder te gaan als onder 19. De jongste die op deze memorabele zaterdag 10 september met ons mee speelde (en hoe!!!) is onze Dyaluna. 13 jaar maar met de power van een volwassen vrouw, en nooit te beroerd om lekker bij ons mee te voetballen en plezier te maken als we iemand tekort komen. Een bijzondere groep meiden die elkaar maar vooral ook nieuwkomers iets gunnen. Een groep meiden die sinds een jaar met elkaar voetballen en voor elkaar door het vuur gaan. Zo ook deze memorabele zaterdag.

Terwijl ik de kleedkamer binnenloop voor de laatste bespreking is de normaliter zo uitbundige sfeer nu omgeslagen in volstrekte spanning. De zenuwen zijn bij bijna iedereen van het gezicht af te lezen en ik probeer de meiden wat moed in te praten door te zeggen dat we niet aan winnen moeten denken maar aan lekker voetballen. Voetballen en elkaar iets gunnen. Wij hoeven ons met dit jonge team niet direct te bewijzen. Eerst maar eens wennen………….

Maar daar denken de meiden ondanks de warmte toch echt anders over. Direct vanaf de aftrap is duidelijk zichtbaar dat we met elkaar goed en hard getraind hebben. De bal gaat van voet naar voet en al binnen een minuut krijgen we een 100% kans en vergeten we onszelf te belonen. Kort daarna weer z’on prima aanval en in de rebound is nieuwkomer Floor er als de kippen bij om de rebound binnen te tikken. Floor werd na de wedstrijd overigens uitgeroepen tot speelster van de wedstrijd door de rest van de meiden. Floor heeft nooit eerder gevoetbald maar blijkt over de longen van een paard te beschikken en bleek een plaag voor onze tegenstander.

Door ons goede spel kregen we de eerste helft een aantal flinke kansen en hadden we het al kunnen beslissen. Geheel tegen de verhouding in lopen we in het begin van de tweede helft tegen de gelijkmaker op. Onverdiend gezien de kansenverhouding maar toch wel verdiend op basis van sportiviteit. Ik kan niet anders zeggen dat de meiden en begeleiding van Dvc uitermate sportief waren en ook gewoon lekker willen voetballen met elkaar. Complimenten daarvoor.

Onze verdediging geeft na de gelijkmaker helemaal niets meer weg en blijft zorgen voor een goede opbouw waardoor onze aanvalsters Caitlin, Maylen en Lynn een ware plaag blijken te zijn. Kans na kans en assist na assist volgen waaruit we uiteindelijk nog 3 keer weten te scoren. In de dug out werd sinds de 3-1 al een klein feestje gevierd met de wisselspeelsters en de nog geblesseerde Maartje en Nandi die hun teamgenootjes geweldig kwamen ondersteunen.

Met de 4-1 op het scorebord komen de meiden met hun rode gezichten van het veld en vieren een feestje. In de kleedkamer schijnt dit nog even doorgegaan te zijn terwijl ik nog even alleen op het lege hoofdveld van viod stond. Tja…………wat een leuke club meiden met elkaar. Ze flikken het toch maar.

Op naar de training van dinsdag……

Tim