Na een hilarische donderdagtraining leefden we toe naar de zaterdag. Matchday! Iedereen weer hersteld van de pijntjes en op naar de wedstrijd tegen de koploper Gendringen. Wederom met de hulp van Dyaluna die inmiddels volledig is opgenomen in het team zo lijkt het. Immers komen de gesprekken steeds vaker op gang. Zie ik steeds meer lachende gezichten en hoor ik niets dan lof over elkaar. En daar doen we het allemaal voor. Helaas kwam Lynn niet helemaal ongeschonden uit de strijd met haar eigen elftal, en in overleg werd besloten haar niet mee te laten doen. Volle bak dus voor de rest van de meiden.

Achteraf moest ik via onze meegereisde supporters (overigens altijd positief aanwezig) vernemen dat sommige speelsters vandaag toch echt zenuwachtig waren. Vandaag tegen de koploper en dan ook nog met dispensatie speelsters. En die speelden nog goed ook.

Net als bij viod kamt Gendringen met een tekort aan speelsters in zowel de A als de B teams, alsmede het vrouwenteam. Onderling worden dus ook daar driftig speelsters heen en weer geschoven om een volwaardig team op de been te brengen. Overigen veel prima voetbalsters in Gendringen.

Wij begonnen de wedstrijd slap en erg onzorgvuldig waardoor Gendringen een paar keer scherp kon counteren, en al snel keken we tegen een 4-0 achterstand aan. En ondanks dat het niet liep bleven we elkaar coachen en probeerden we wat we konden. Via een snelle pass aan de linkerkant van het veld kon de razendsnelle Majlen de bal oppikken en ging richting de goal van Gendringen. Ze haalt snoeihard uit en de bal vliegt binnen!!! (Toevallig op geoefend Maj??) Helaas kregen we op slag van rust nog de 5-1 te verwerken, dus enigszins teleurgesteld dropen de meiden af richting de kleedkamer.

Blikje energy uit de tas. Krachtreepje. Appeltje banaan of sinaasappel of gewoon iets te snoepen en een bak thee met veel zuiker. De normaliter zo rumoerige kleedkamer is nu stil………af hoor ik daar toch wat gemompel dat lijkt op ontevredenheid? Ja….onze meiden zijn kritisch. Op elkaar? Nee. Op het team? Ja….wij kunnen beter klinkt het. Tijd voor mij om in te grijpen. Ik zeg de meiden dat wij met dit piepjonge team echt geen kampioen zullen gaan worden. Althans dat moeten we ons zelf ook niet op leggen. Gewoon voetballen en doen wat we kunnen. Dan kun je in ieder geval tegen jezelf zeggen dat je er alles aan hebt gedaan. En schamen hoeven we ons zeker niet want we hebben al laten zien aardig mee te kunnen in de A. Vandaag zijn we de minderevan Gendringen, maar we laten ons niet zomaar aftroeven. Ik zeg tegen de meiden dat we de tweede helft met 0-0 beginnen. En laten we alles uit de eerste helft al leermoment ervaren. En dat geldt voor iedereen.

Uit eindelijk verliezen we met 0-1 (6-1) in de tweede helft en kunnen we trots zijn op de tweede helft. Goede conditie blijkt uit maar 1 wissel en keihard gewerkt. Daar mogen jullie trots op zijn. Dat nemen we weer mee naar de volgende wedstrijd.

En vandaag speelde we wellicht wel tegen de toekomstige kampioen. Het zou mij niks verbazen. Tot dinsdag meiden!!

gr Tim