img_3009

Na vorige week de koploper te treffen, die we veel tegenstand boden, moesten we nu tegen de hekkensluiter. De jongens verheugden zich dan ook op een mooie pot voetbal.

Bob nam het voortouw al vroeg (letterlijk en figuurlijk) in de wedstrijd. Hij opende met een paar mooie acties, maar miste net. Desondanks bleef hij komen en moest de keeper flink aan de bak met een paar reddingen. Maar een keeper kan nog zo  snel zijn, als zowel Nick als Bob  aan komen stormen is er geen houden aan, want wie gaat er schieten? De keeper gokte op Nick die vervolgens de bal afgaf aan Bob waardoor deze een mooie goal kon maken. Klasse teamwork.

Meestal is het eerste goal het startschot voor de jongens om nog meer druk te gaan zetten. Echter, dat gebeurde nu helaas te weinig. SJO Rijnland kwam nagenoeg niet echt gevaarlijk in actie maar ook  Viod  speelde niet naar hun kunnen. Een paar mooie acties volgden, maar echt gevaarlijk werd het niet. De scherpte miste bij een aantal jongens. En als klap op de vuurpijl kreeg Viod nog een prutsgoal tegen waardoor we met een gelijke stand de kleedkamer in gingen.

De tweede helft werd, bijna volgens traditie, beter. Er werd meer druk gezet. Een mooie bal van Viod belandde net niet, of was het net wel, achter de doellijn van de tegenstander. De scheidsrechter vond van niet en terwijl de toeschouwers nog stonden te ‘overleggen’ of dit wel of niet klopte, kwam Renzo vanaf het middenveld aan lopen en poeierde hem hard en hoog achter de keeper. Verbaasd keek Renzo naar de leiders en we weten niet of dat kwam omdat hij verrast was door zijn eigen kunnen, of omdat Mark en Ewald zo hard zijn naam schreeuwden.

Terwijl Viod er steeds meer vertrouwen in kreeg, zag je de tegenstander juist inzakken. Dat is ook de kracht van dit team; de wilskracht en de conditie. Mooie aanvallen volgden, zelfs van de verdedigers.  Zo liep Marvin weer te rennen en te knokken. En dat was niet omdat hij indruk wilde maken op zijn (trotse) opa en oma, want hij doet het ook als ze er niet bij zijn.

In de eindfase van de wedstrijd zette de jongens nog een laatste tandje bij en scheurden Nick en Finn naar voren. Nick met een aantal verdedigers (letterlijk) aan zijn broek waardoor Finn mooi vrij kon lopen en hij de voorzet van Nick koelbloeding in kon schieten.  1-3! Met drie punten ‘in the pocket’ reden we tevreden terug naar Doetinchem!