In de hoofdklasse L waarin VIOD C1 voetbalt is inmiddels duidelijk welke teams er voor het kampioenschap gaan strijden, welke teams er om degradatie moeten knokken en wat de grote middenmoot gaat worden. In dat opzicht was de reis naar Ede er een met de achterliggende gedachte dat er gevoetbald moest gaan worden tegen een tegenstander die hoogstwaarschijnlijk merendeel van de wedstrijd balbezit zou gaan hebben.”

Ik kwam mijn verslag van de uitwedstrijd van VIOD C1 in het seizoen 2014-2015 tegen vanochtend en vond het begin treffend. Ook in dat seizoen was DTS één van de kampioenskandidaten naast destijds DVC daar waar dat nu Bemmel is.

We hadden deze week prima getraind en maandag waren daar voor de 3e en voorlopig laatste keer Daan Haanappel en Mart Brans bij aanwezig. Twee spelers van Jo15-2 die het zo goed doen bij hun eigen team dat ze als beloning werden uitgenodigd om 3 keer mee te trainen met onze Jo15-1. Daan kon zaterdag direct al het geleerde in de praktijk brengen vanwege 2 afwezige spelers en dankzij de drie trainingen was het voor hem een “zachte landing” in onze groep.

In een heuse wedstrijdbespreking in CK2 ontspon zich een boeiend één-tweetje tussen coach en spelers. Twee blanco borden aan de muur en 2x 11 magneten. Gezamenlijk kwamen we uit op een tactiek om DTS te gaan bestrijden. Niet geheel toevallig bleek het tactisch inzicht van de groep overeen te komen met de gedachtegang van ondergetekende. Een mooi begin van de wedstrijddag waarbij we in 30 minuten doornamen wat onze aandachtspunten zouden moeten zijn bij het aanvallen, verdedigen maar vooral het omschakelen naar en vanuit beide situaties. We besloten op basis van feiten en deels aannames over de tegenstander dat we 4:4:2 zouden gaan spelen met een ruit op het middenveld. Tot voor kort niet “des VIOD’s”, echter voetbalt het 1e ook 4:4:2 en zijn ook andere jeugdelftallen er niet meer vies van om deze variant in meer of minder mate succesvol toe te passen.

Zoals altijd gaat het om de uitvoering. Moet gezegd; we startten niet sterk. Vanuit een combinatie op het middenveld waarin we niet snel genoeg reageerde op de ontstane situaties werd er te licht verdedigd waardoor er een voorzet kon komen die niet goed verwerkt werd door onze keeper. Toen deze de bal los liet bij het neerkomen waren we ook niet attent genoeg om de enige tegenstander in de buurt het schieten te beletten waardoor we al na 6 minuten tegen een 0-1 achterstand keken. Met de kennis over de kracht van deze tegenstander en het doelsaldo was dat een hard gelach en bood dit in principe niet veel vertrouwen voor de rest van de wedstrijd.

Wat er echter gebeurde kan omschreven worden als “de schroom van je afgooien” of “mentale weerbaarheid tonen”. We begonnen te vechten zonder dat we alleen maar aan het tegenhouden waren. In de gehele eerste helft wist DTS niet meer dan ons te creëren waarbij wij zelfs de grootste kansen hadden. Job lobde de bal over de keeper maar we zagen deze bal helaas in het zijnet belanden en vanuit een mooie aanval over de rechterflank belande de bal ook nog een keer op de lat.

Na het tegendoelpunt lag er ineens een deken van zelfverzekerdheid over het team. Sam, Floris, Lars en Hidde lieten zien hoe verdedigen met overtuiging eruit ziet. Als terriërs bewaakten zij hun tegenstanders en voorkwamen dreiging in de buurt van Niels. De spits van DTS, topscorer in onze competitie met ruim 30 van de 60 doelpunten, gaf onze verdedigers mee dat hij het dit seizoen nog niet zo moeilijk had gehad. Naast het verdedigende werk wisten ze in de opbouw ook meermaals onze middenvelders te vinden die vandaag lieten zien dat ze over een sterk tactisch vermogen beschikken.

Thom en Tiago speelden in de as op de positie waar zij het best tot hun recht komen. Als verdedigende en aanvallende middenvelder vormen ze een complementair koppel dat veelvuldig moest rouleren met Sergio die op de linkerflank het middenveld bemande. Op rechts speelde Diëmo op zijn favoriete plekje en in de ruimte voor hem stuurde hij Daan met enige regelmaat de juiste kant op. In verdedigend opzicht was er veel communicatie waardoor het overnemen soepel ging en de sterkste linie van DTS ontkracht werd. Voorin speelden Daan en Job alsof ze wekelijks in een tweespitsensysteem spelen. Slim positioneren waardoor de keeper zelfs voor de lange bal ging kiezen en niet altijd meer durfde op te bouwen. De coach was erg onder de indruk van Job die hij na hun eigen spits één van de sterkste van de Hoofdklasse noemde. De sterke centrale verdediger van DTS had het nog niet eerder zo moeilijk gehad volgens hem.

Maar goed; met een kansenverhoudingen in ons voordeel maar een achterstand van 0-1 zochten we de kleedkamer op. De teleurstelling overheerste in de rust want met de gekozen tactiek, maar vooral de uitvoering hiervan was helemaal niets mis!

Aangezien Daan volgens afspraak naar zijn eigen team moest in de rust, Job licht geblesseerd aan de 2e helft begon maar ook Lukas als invaller geblesseerd raakte speelden we de gehele tweede helft met slechts 9 fitte veldspelers. In de laatste minuten zelfs ook echt met een speler minder. 20 minuten voor tijd namen Derek en Carlos de strijd over van Job en Diëmo die beiden niet fit genoeg waren om de wedstrijd te voltooien. Voor het laatste fluitsignaal moest helaas ook Lukas het veld verlaten vanwege een pijnlijke enkel.

Na het laatste fluitsignaal klonken er een paar flinke krachttermen vanuit de dug-out. Niet van ondergetekende, maar van de spelers die écht teleurgesteld waren met de 0-1 nederlaag. Een uitslag waar ze op voorhand wellicht voor getekend zouden hebben maar die nu als teleurstellend ervaren werd gezien de goeie wedstrijd die gespeeld werd. Geen (doel)punten dus, wel de complimenten.

Tegen een ploeg die er gemiddeld 6 per wedstrijd in weet te leggen als enige ploeg in de competitie slechts 1 tegendoelpunt krijgen is netjes en was ook alleen maar mogelijk omdat iedereen zich echt helemaal leeg geknokt heeft. Volgens de coach van de tegenstander was het voor het eerst een wedstrijd waarbij ze ook kans hadden op verlies..!

Door de nederlaag zijn we echter wel van de 5e plaats naar de 7e plaats gezakt en met Woezik (5e) en de Treffers (3e) nog voor de boeg voor de winterstop is het niet uitgesloten dat we nog iets verder zakken. Echter is het vertrouwen in een goede afloop na zaterdag weer gegroeid en gaan we er nog steeds vanuit dat we ons na de winterstop met deze groep uiteindelijk snel weten veilig te voetballen in de Hoofdklasse. Als we dit echter tegen Woezik en de Treffers weten te brengen sluit ik zelfs niet uit dat we nog een keer kunnen stunten voor we de winterstop in gaan.

Met sportieve groet,

Patrick Willemsen