Na 8 speelrondes nam Viod JO11-3 een keurige positie in de middenmoot in. Een positie die je normaal gesproken niet in neemt als je gemiddeld zo’n 9 doelpunten per wedstrijden maakt… Dit gegeven is dan ook typerend voor de competitie waarin Viod JO11-3 is ingedeeld. Een competitie met enorme verschillen…

Maar na 3 opeenvolgende en dikke overwinningen, waarin ook één van de doelstellingen van Viod JO11-3 werd gerealiseerd ( vorige week scoorde ook doelman Job als laatste in de rij zijn 1e doelpunten voor Viod JO11-3!), stond afgelopen zaterdag een tegenstander, Terborg JO11-1, op het programma die vrijwel exact dezelfde rapportcijfers kon overleggen. Het beloofde dan ook een spannend potje te worden om de o-zo-belangrijke 5e plaats!

Voorafgaand aan de wedstrijd werd nog even overwogen om doelman Job in de spits te zetten. Na zijn doelpunten van vorige week schaarde hij zich namelijk met een moyenne van 1 goal per 10 minuten boven mannen als Unal, Jorgensen en ook Dolberg… Een productiviteit waar de technische staf uiteraard niet omheen kon, maar toch werd besloten deze joker in de zak te houden en Job zijn vertrouwde plek tussen de palen in te laten nemen. Daar kon hij ook wel eens hard nodig zijn deze morgen…

Dit keer, voor de afwisseling, weinig poespas tijdens de wedstrijdbespreking. De mannen hebben de afgelopen weken, ondanks de geringe weerstand, wel laten zien dat er een grote voetbaltechnische ontwikkeling doorgemaakt wordt. Maar vandaag moest daar slecht één nieuw hoofdstuk aan toegevoegd worden: Karakter! Daar de mannen de laatste weken niet écht uitgedaagd zijn, was het de grote vraag hoe de mannen met echte weerstand om zouden gaan. Eindelijk weer een mooie uitdaging!

De warming-up was gedegen, maar een schuin oog naar de overkant leverde een inmiddels bekend beeld op: Veel fysiek geweld! Althans als je dat vergelijkt met onze veelal tengere 1e-jaars mannetjes. Direct na de aftrap bleek ook wel het enorme fysieke verschil en onze mannetjes leken, ondanks dat ze daar inmiddels veel ervaring mee hebben, onder de indruk. Terborg begon sterker en na wat ferme schouderduwen en kleine speldenprikjes van Terborg, leek Viod zich te gaan wapenen. Dat resulteerde in een stevig duel op een meter of 9 van de goal van Job. De scheidsrechter besloot tot een, hoogst ongebruikelijk in het pupillenvoetbal, penalty! 1-0!

Het vuurtje was daarmee zowel binnen als buiten de lijnen direct aangewakkerd en de wedstrijd stond gelijk in voor en vlam. Dat de wisselspelers daarbij als spiegel voor de technische staf dienden, door het – laten we het voorzichtig uitdrukken – gemopper op de ongetwijfeld welwillende dienstdoende referee uitbundig te delen, was natuurlijk niet helemaal de bedoeling, maar daardoor wel erg leerzaam!

Nadat de adrenaline weer afgedaald was tot een acceptabel niveau besloot Viod karakter te tonen! Prachtig om te zien hoe de aanstekelijke passie zich uiteindelijk als een olievlek binnen het team verspreidde. Na een ogenschijnlijk afgeslagen aanval, kreeg Luc de bal voor de voeten en haalde met zijn verfijnde traptechniek doeltreffend uit: 1-1!

En Viod kwam steeds beter in het eigen spel en omspeelde het fysieke geweld! Dat resulteerde in kansjes en een corner. Len bracht de bal gevaarlijk – hoog en kort bij de eerste paal – voor de goal. Het lukte de Terborg-verdediger niet deze gevaarlijke bal weg te werken en dus verdween de bal, voor Viod ietwat gelukkig, in het doel: 1-2!

Viod kreeg vleugels en met name over de linkervleugel was de tandem Noah – Luc/Jort erg gevaarlijk! Het hoogtepunt van de ochtend diende zich dan ook niet veel later aan. Na een fraaie aanval over meerdere schijven werd met ‘1 x raken’ de naar binnen getrokken Len bereikt. In stijl bereikte hij met één voetbeweging de sterkspelende Noah die alleen voor de keeper kwam en prachtig diagonaal, hard en hoog uithaalde: 1-3!

Vervolgens bleef Viod gevaarlijk. Met name Jort draaide zijn directe tegenstander met vlagen helemaal dol en het wachten was op het moment dat dat resulteerde in een doelpunt. Maar juist op dat moment was er een klein misverstand in de defensie van Viod, zodat er bij rust 2-3 op het scorebord stond!

Thomas toonde zich schuldbewust en nam de verantwoordelijkheid voor het tegendoelpunt openlijk op zich. Niet nodig uiteraard, maar stiekum ontstond daar ook de gedachte ( of was het hoop?) dat Thomas wel eens een getergde 2e helft kon gaan spelen!

Desalniettemin strafte Terborg kort na rust een onachtzaamheid in de Viod-defensie genadeloos af: 3-3! De wedstrijd was weer volledig in evenwicht en kon alle kanten op. De grote vraag was hoe Viod reageerde op deze tegenslag.

Maar daar waar in de rust de hoop al een beetje aangewakkerd werd, pakte Thomas direct zijn kans toen hij vrijgespeeld werd op de rechtervleugel en genoeg ruimte kreeg om zijn sterke rechter in stelling te brengen. Alle agressie werd in het schot gegooid: 3-4! Behalve de voorsprong, bracht dit ook een geruststellend gevoel. Het verleden leert namelijk dat Thomas nooit scoort in enkelvoud…

En dus werd er ook rustig gereageerd op de 4-4 die niet veel later wat ongelukkig viel. Het was per slot van rekening wachten op het moment dat Thomas weer in stelling gebracht kon worden. Die kans diende zich een paar minuten later aan, toen Viod een vrije trap kreeg op een meter of 12 van de goal! Thomas zette zich achter de bal en hoewel de bal onderweg lichtelijk werd getoucheerd verdween de bal prachtig in de linkerbovenhoek: 4-5… En tijd voor een groeps-dab!

4-5 met nog 10 minuten te spelen! De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er aan de kant even werd overwogen om belangrijke schakel Rayen deze wedstrijd niet meer of korter te wisselen. Met zijn snelheid, duelkracht, maar vooral ook zijn voetbaltechnische vermogen om het spel te verleggen, werd hem even de onmisbare status aangemeten. Maar het basisprincipe ‘iedereen even veel speeltijd’ overwon gelukkig toch en dus werd ook Rayen gewoon gewisseld!

Een bloedstollende laatste 10 minuten ontvouwde zich, waarbij Viod kon rekenen op de gepassioneerde steun van de supportersschare! Maar ook zonder Rayen bleef Viod keurig doorvoetballen. Viod kreeg veel ruimte en ook de nodige kansen om de wedstrijd te beslissen, maar was onzorgvuldig in het uitspelen daarvan. Op andere momenten vond Viod de uitstekende Terborg-doelman op haar weg. In de verdediging moesten Juelz en Zoey, met kort daarvoor stofzuiger Adil, vol aan de bak, maar zij doorstonden deze test met verve en toonden de absolute wil om dit niet meer weg te geven! Terborg kon dan ook vrijwel alleen gevaarlijk worden met afstandschoten, maar daardoor liet Job zich niet verschalken. Al had hij daarbij vlak voor tijd enerzijds nog wel een katachtige safe voor nodig toen de bal in de linkerbovenhoek leek te zeilen. Anderzijds had hij al zijn teamgenoten nodig bij een gevaarlijke scrimmage die ontstond na een corner.

De frustraties aan Terborg-zijde namen zicht- en hoorbaar toe en even leek het op het veld echt grimmig te worden. Maar toen er eenmaal ruim 27 minuten gespeeld waren, kon de technische staf zich niet meer bedwingen en werd de scheidsrechter ( zonder tijdwaarneming) erop gewezen dat de blessuretijd toch al wel even onderweg was. Hoewel het genieten was van het voetbalgevecht met alles d’r op en d’r an, is het dan blijkbaar toch ook te belangrijk om de wedstrijd winnend af te sluiten… Wederom een leermomentje…

Het laatste fluitsignaal bleef uit, maar de scheidsrechter maakte binnen het veld klaarblijkelijk wel duidelijk dat de wedstrijd teneinde was, aangezien de mannen ineens juichend aan kwamen rennen! Dat was voor het eerst dit seizoen! Na een 13-1 overwinning kom je niet juichend van het veld, na een 4-5 overwinning duidelijk wel! Op alle fronten is een wedstrijd tegen een gelijkwaardige tegenstander zo veel interessanter en leerzamer voor de jongens… En de technische staf!

Volgende week wacht er weer een mooie uitdaging! Dan staat de uitwedstrijd tegen AZSV JO11-3 op het programma. Op papier één van de topploegen uit de competitie… Dus een mooie gelegenheid om eens te kijken of ook het volgende stapje gezet kan worden!