De Anekdote: Viod seizoen 1999/2000

In de rubriek De Anekdote staat het elftal van Viod uit het seizoen 1999/2000 centraal. Rogier Meijer, die later negen seizoenen bij De Graafschap zou spelen, verhaalt over een foto waarop de titel in de vierde klasse D wordt gevierd.

Door Roel Tomassen

DOETINCHEM – Rogier Meijer is niet onbekend met de kampioenschapsfoto van Viod uit het jaar 2000. Wat heet, de voormalig profvoetballer heeft zelfs een exemplaar ervan in eigen bezit. “Die heb ik destijds gekregen en altijd bewaard. Ik bewaar warme herinneringen aan dat seizoen”, zegt de 35-jarige trainer van De Graafschap O19.

 

Een dan pas achttienjarige Meijer staat met korte krullen breed glimlachend centraal op de foto. “Het was mijn voorlaatste jaar bij Viod en we promoveerden als kampioenen naar de derde klasse”, vertelt de oud-middenvelder. “Toen speelde Viod nog bij De Hoop, op een veel kleinere locatie dan nu. We hadden een hoofdveld, een tweede veld en een heel klein trainingsveld. De kantine was stukken kleiner dan de huidige, maar het was er hartstikke gezellig met kantinejuffrouw Fien achter de bar. Alles kon zo’n beetje.”

 

“Bij deze mannen heb ik bier leren drinken. Vaste prik was dat we op donderdag na de training naar ‘onze’ kroeg in het centrum gingen”, vervolgt Meijer, die over een ‘aardig team’ spreekt. “Met mijn neef Michel Koolenbrander, Frank Janssen, Vincent Bles en Patrick Ratering, mijn beste vriend. Onze trainer was de intussen overleden Jo van Huet. Niet de beste coach, maar hij was het cement, een gezellige vent die zorgde voor sfeer. Jo kwam uit Velp en pikte onderweg Edwin Wensink op, die als bakker in Arnhem werkte en nooit trainde, maar als linksback wel negentig minuten vol gas gaf.”

 

Meijer herinnert zich dat Viod twee kampioensduels speelde. “We hadden een heel goed seizoen. Volgens mij maakten we het op een zondag tegen Etten af, maar het had de donderdag ervoor al gekund. We verloren toen ’s avonds thuis van Westenvoort, terwijl zelfs de dj al was geregeld. Ach ja, we hadden een ruime voorsprong en een paar dagen later kwam het alsnog goed. We trokken met een platte kar door Doetinchem. Eigenlijk hebben we twee keer feest gevierd.”

 

Met een carrière als prof was Meijer helemaal niet bezig. “Ik was vooral trots om in het eerste van Viod te spelen. In die tijd vond je dat een eer, voor mijn gevoel heeft de jeugd dat tegenwoordig minder. Mijn vader was teammanager en vond het ook gaaf. Bovendien kwam ik over vanuit de B-junioren en bouwde ik zo snel weerstand op. Een seizoen later klopte Babberich aan. Daar kon je toen nog wat verdienen en ik dacht: waarom niet.”

 

Via Babberich en Bennekom groeide Meijer bij De Graafschap uit tot cultheld om in 2014 terug te keren bij Viod. “Het liefst was ik nog twee à drie seizoenen gebleven bij De Graafschap. Maar ik heb altijd gedacht: als ik stop, dan ga ik bij Viod spelen. Gevoelsmatig blijft dat mijn club”, aldus de jeugdtrainer van de Superboeren, die bij zijn terugkeer met Viod degradeerde uit de tweede klasse. “Het was een heel andere vereniging geworden. Het complex is mooi, maar minder gezellig. Ze spelen nu in de vierde klasse en dat is veel te laag. Ik ben blij dat Jan Lorsé de trainer is, er staat weer een team. Hopelijk staan ze binnenkort ook met bloemen op de foto.”

FOTOBIJSCHRIFT Rogier Meijer viert feest met zijn team na het behalen van het kampioenschap in de vierde klasse D.