Afgelopen zaterdag was het D-day. Bij winst waren we kampioen. Trouwens, bij verlies ook want we hadden zo’n goed seizoen achter de rug dat de jongens voor de toeschouwers hoe dan ook kampioenen waren. Maar goed, als je er dan toch staat, wil je ook winnen ;-).

Terwijl de opa’s, oma’s, ouders, nichtjes, broers en zussen nog op zoek waren naar de toeters en de mascotte nog stond te hijgen van het springen, had Nick het eerste doelpunt al gemaakt Lekker Nick!!! Dat was een lekker begin! Renzo (Go Renzzzzzoooo!!) scoorde niet lang daarna een heel mooi doelpunt waarmee er een behoorlijke last van de spelers afviel. Maar daarmee ook de scherpte helaas. Gedurende het hele seizoen hebben wij keihard moeten knokken voor onze punten en dat kwam ons spel alleen maar ten goede. Ging het te makkelijk, dan speelden wij ook niet al te best. Stonden we onder druk, dan waren we scherp. Daarmee gaven wij de Keijenburgse Boys (en girls) de mogelijkheid om tot 2-1 terug te komen. En dat was even zweten want aan een gelijkspel hadden wij niet genoeg.

Onze verdedigers moesten flink knokken zodat de tegenstander niet tot schot kon komen. Dat deden ze prima. Jens maaide lekker wat ballen weg. Frank had ook een paar mooie reddingen en stond zijn mannetje met Duuk als rots (!) voor zijn neus. En toen kregen onze jongens ineens weer vleugels tot opluchting van de leiders Ewald en Mark en de velen toeschouwers. Nick werd vanaf het middenveld heel knap aangespeeld door Renzo en stormde naar voren samen met Bob en Wesley als bliksemafleiders. Bam 3-1! Meteen erna zochten Renzo en Nick elkaar op om dit te vieren. De veren van de toeters vlogen in de rondte. Bob, Wesley, Marvin en Finn gingen ook steeds meer drukken maar vonden telkens de uitstekende keeper voor zich die bijna onmogelijk te passeren was. Wesley en Bob hadden nog een paar mooie kansen die helaas net niet het net in gingen. Jammer jongens, het was leuk geweest als jullie harde werken beloond zou worden. Daarna  gooide de tegenstander de boel flink dicht waardoor Nick behoorlijk moest kappen voordat hij kon schieten vanaf de zijlijn. Dat deed hij heel goed en hij schoot de bal onhoudbaar hard langs de keeper die er alleen nog maar naar kon kijken. Als beloning kreeg Nick een knuffel van de mascotte die enthousiast het veld op kwam rennen.

Keijenburg gaf zich echter niet gewonnen en kwam terug tot 4-3 waardoor het toch weer spannend werd met nog maar tien minuten te spelen. Helaas kreeg Nick een duw waardoor hij viel en met een, naar achteraf bleek, gebroken arm het veld moest verlaten. Finn nam revanche en liet zien dat hij niet alleen maar goed is in corners nemen maar ook in scoren! Onder gejuich vierde hij zijn mooie doelpunt. De ‘zuchten van opluchting’ overstemden de toeters. De genadeklap kwam van de altijd goed voetballende Marvin. 6-3!!! Klasse Marvin! De trotse oma van Marvin durfde toen wel de champagneflessen tevoorschijn te halen en de mascotte huppelde vrolijk en blij in de rondte.

VIOD JO11-06 kampioen! En mocht iemand dit gemist hebben, dan zagen ze het wel aan de speciale kampioenshirts en de medailles. Onder een regen van champagne werd er buiten gefeest en gezongen. Na de echte douche ging het feest binnen verder met taart, friet, snacks en drinken. Ewald bedankte de jongens namens hem en Mark voor het geweldige seizoen en Wendy bedankte op haar beurt weer trainer Dilan en leiders Mark en Ewald voor hun leuke manier van leiding geven en trainen.

  

 

We begonnen het seizoen met veel jongens die nog nooit met elkaar gevoetbald hadden, jongens die van een andere club kwamen en jongens die überhaupt nog nooit gevoetbald hadden. In het begin waren we daardoor wat onzeker maar we groeiden elke wedstrijd meer en lieten de kop(jes) nooit zakken. Iedere speler was waardevol en we gunden elkaar de successen. Het was een mooi voetbaljaar!