De O19 van VIOD presteerde dit seizoen tot dusverre prima. Vier wedstrijden gespeeld, drie daarvan gewonnen. En dat terwijl de verwachtingen voor aanvang van het seizoen niet overdreven hoog waren. Omdat aanvaller Mike Severs al door is geschoven naar het eerste elftal en ook nog eens een handvol andere spelers dit seizoen op eigen verzoek bij seniorenelftallen spelen, bestaat de o19 voor het overgrote deel uit eerstejaars A-junioren. Trainer-coach Roy Ebbers weet dat er binnen zijn selectie niemand bovenuit steekt en hamert dan ook steeds op het collectief. Zoals gezegd wierp dit zijn vruchten af. Alleen van MvR werd verloren dit seizoen (2-0), terwijl Eerbeekse Boys, AZC en VVG’25 allen aan de zegekar werden gebonden.

Tegenstander HC’03 had uit drie wedstrijden slechts vier punten weten te behalen, dus de pupillen van Roy begonnen het duel als favoriet. En dan kom je al snel op een ‘what if-’verhaal. Wat als Boy al in de tweede minuut een vrije kopkans had weten te verzilveren? De mee naar voren gekomen voorstopper kopte een vrije trap van Ryan evenwel hoog over het HC-doel. De tegenstander uit Drempt wist zich snel te herpakken en kreeg binnen tien minuten al drie mogelijkheden om te scoren. Gelukkig hadden ook zij aanvankelijk het vizier niet op scherp staan, zodat VIOD in de wedstrijd kon blijven. Na een vloeiende aanval aan Doetinchemse kant – een van de weinige in de eerste helft – plaatste Rinke de bal helaas net té scherp voor het doel, anders had Wessel de bal zo maar kunnen intikken. In de 25e minuut toog laatste man Tijn voor het eerst (!!) mee in de aanval en prompt kwam HC’03 op voorsprong. Omdat Boy te laat uitstapte stond er helemaal niemand meer achterin en rondde een van de diepgaande middenvelders van de gastheren – alleen voor Niels – bekwaam af; 1-0! Vijf minuten later werd de score verdubbeld. Na collectief geklungel bij VIOD kwam de bal bij de uitblinkende HC-linksbuiten en deze had een prachtige lob over Niels in huis; 2-0!

“En dan kom je al snel op een ‘what if-’verhaal”    

De spelers van VIOD 019 spelen hun thuiswedstrijden op kunstgras en ook alle trainingen worden hierop afgewerkt. In Drempt moesten ze spelen op een ‘ouderwetse grasmat’ en dan komt het veel meer erop aan om duels te winnen, met name de strijd “om de afvallende bal.” En juist op dat onderdeel werden de VIOD-spelers continu afgetroefd door een tegenstander die fysiek niet alleen veel sterker was, maar ook meer strijd aan de dag legde. Het gevolg hiervan was dat het middenveld van VIOD in het tweede deel van de eerste helft volledig werd overlopen en dat Dilan als rechtsback totaal geen vat kreeg op zijn kwikzilverachtige tegenstander.

Het wekte dan ook geen verbazing dat het juist deze linksbuiten was die aan de basis stond van de derde Dremptse treffer (40e minuut). Zijn voorzet liet Niels glippen – het enige foutje van hem overigens – waardoor het voor de spits van HC’03 een koud kunstje was de 3-0 aan te tekenen. Het werd echter nog dramatischer toen aanvoerder Ryan – op slag van rust – ongehinderd de bal pardoes in de kruising joeg….helaas wel achter zijn eigen doelman! Een 4-0 achterstand halverwege en daar was eigenlijk niemand voor aanvang van het duel vanuit gegaan, noch bij HC’03 noch bij VIOD.

“zelfs een eretreffer was VIOD niet gegund”

Trainer-coach Roy deed toen in de rust het enig juiste. Hij hamerde op het collectief en ging zijn doelstelling bijstellen; een nederlaag mocht dan inmiddels onvermijdelijk zijn, niemand binnen zijn elftal zou meer de “schuld bij een ander neerleggen” en men zou weer ouderwets gaan strijden voor elkaar. En eerlijk is eerlijk, de spelers toonden mentaliteit door – ondanks de grote achterstand bij rust – het ”bijltje er niet bij neer te gooien.” Men creëerde  halverwege de tweede helft de ene na de andere ‘honderd procent-kans,’ maar zelfs een eretreffer was VIOD niet gegund deze waterkoude oktobermiddag.

Het duel ging vervolgens als de bekende nachtkaars uit. Als er iemand is geweest die alleen de tweede helft heeft gezien, hij of zij zou het niet begrepen hebben hoe VIOD in godsnaam met 4-0 heeft kunnen verliezen van deze toch echt niet imponerende tegenstander. Wél een tegenstander overigens die er vol voor ging en zijn Doetinchemse opponent geen seconde de tijd gaf de bal eens rond te spelen.

“Een ideale tegenstander om revanche te nemen”      

Roy sprak na afloop over een collectieve off-day, vooral voor rust natuurlijk. Eigenlijk kon alleen Wessel terugkijken  op een prima wedstrijd. De boomlange centrumspits was steeds aanspeelbaar en had ook prima dribbels in huis. Jammer genoeg toonde ook hij dit keer een groot gebrek aan scherpte voor de goal. Volgende week is de tegenstander de o19 van het Zelhemse Zelos, de club van oud-VIOD speler Jesse van Haarlem. Een ideale tegenstander om revanche te nemen voor de ruime nederlaag tegen HC’03, want de Zelhemmers – tegen wie in augustus vriendschappelijk met 1-1 werd gelijkgespeeld – behaalden met ‘9 uit 3’ de maximale buit tot dusverre.

door B0b Lubbers

Opstelling VIOD 019: Niels Mulder; Dilan Ozerdogan (46. Dax Oosterbaan), Tijn Lubbers, Boy Wentink, Len Derks; Thijs Lieffering (55. Rick Vorwerk), Ryan Chevalking, Ian Bruijs (46. Niek Monchen); Rinke Giesen (75. Laurens van der Luit), Wessel Rensen, Julian Wennekes.      

VIOD JO19-1 Seizoen 2017-2018