Zaterdag 18 november 2017 speelde VIOD JO15-1 de 1e na laatste thuiswedstrijd voor de winterstop. De middenmoter VDZ uit Arnhem was te gast en na 2 moeizame wedstrijden tegen staartploegen (1-0 winst en 0-1 verlies) waren we benieuwd hoe we er vandaag voor zouden staan. Door 2 penalty’s eerlijk verdeeld over beide ploegen ging men met een 1-1 ruststand aan de heerlijke warme thee. Door een prachtig afstandsschot van Daan Haanappel al in de 1e minuut na rust werd het 2-1 voor VIOD en deze voorsprong werd helaas niet verder uitgebouwd waardoor met een magere 2-1 de 3 punten in huis werden gehouden. VIOD JO15-1behoudt de 2e plek op de ranglijst op 3 punten achterstand van koploper De Treffers en ziet SVD Barneveld door een gelijkspel iets achterop raken maar AWC als nieuwe concurrent op de 3e plaats belanden.

Vorige week leden we een onnodige nederlaag tegen een ploeg waar we normaal gesproken 9 van de 10 van zouden winnen. De week ervoor wonnen we met een zwaar gehavende formatie nipt thuis van Robur met enig fortuin. De week daarvoor verloren we van Lochem en dit geeft al aan dat, ondanks dat er prima getraind wordt, VIOD JO15-1 in een lastige fase verkeerd. Met name het spel aan de bal is niet constant genoeg.

Deze week werden de beelden van de wedstrijd tegen Robur met sommige spelers besproken en de conclusie was gerechtvaardigd dat de vele vuurpijlen van achteruit, doorgaans géén kenmerk van dit elftal, vaak de startschoten waren van periodes zonder balbezit omdat deze roekeloze ballen vaak direct een buit voor de tegenpartij waren. De opdracht was dus ook om zo vaak mogelijk op te bouwen via de centrale verdedigers omdat we daardoor meer kans hebben om in balbezit te blijven. Als de verdedigers geen afspeelmogelijkheden meer zien dan mogen ze gerust de spits diep wegsturen mocht deze niet in de voeten ingespeeld kunnen worden. Een lange bal vanuit de verdediging wordt vaak gegeven op minimaal 20 meter van de goal en komt daarmee automatisch verder in het veld. Zo’n lange bal heeft dan meer kans om uit te groeien tot een gevaarlijke aanval met slimme en snelle voorhoedespelers.

“het ontbrak veelvuldig aan onderlinge afstemming”

Naar de speelwijze van VDZ was “elders’ geïnformeerd en op de manier van druk zetten van VDZ was deze week 2 keer getraind. Hierdoor hadden onze middenvelders moeten weten waar de mogelijkheden lagen maar in de praktijk was het chaotisch. Ondanks dat we slechts 2 keer de lange bal hanteerden en dus veel wisten op te bouwen kwamen we hierdoor niet veelvuldig in de 16 van de tegenstander. Om via het middenveld verder de opbouw te verzorgen alleen als daar voor 100% de beleving en beweging is om de bal ook te willen hebben. Die was er lang niet altijd en dat stelde teleur. Als de mogelijkheid zich dan wel een keer voordeed dan werd deze niet gezien door de opbouwende speler waardoor het in dribbelen, iets wat we juist stimuleren, eindigde in balverlies.

Kortom, het ontbrak veelvuldig aan onderlinge afstemming, coaching en het “kijkgedrag” behoeft ook weer aandacht. Er werd op beslissende momenten teveel als eenling gedacht en te weinig als team door de bepalende spelers en als dit niet verbetert zal het spel ook niet verbeteren. Fases van de 1e helft waren voldoende maar op basis van het vertoonde spel tijdens de start van de competitie willen we eerlijk gezegd toch meer dan wat we vandaag in de eerste helft zagen. Helemaal als we weten hoe er doordeweeks op maandagavond bijna een half uur lang tegen onze Jo17-1 werd gespeeld. Met een enorme passie en wil om te werken was dat een te groot verschil  met wat het publiek in de 1e helft te zien kreeg.

Door een penalty in de 1e minuut kwamen we via Daan Haanappel al snel op voorsprong. Dat had ons toch zeker vleugels moeten geven. Helaas kan ik niet typen dat we de kansen aan elkaar wisten te krijgen en was het zelfs een penalty voor VDZ dat ervoor zorgde dat het in de rust 1-1 stond.

Met 4 wissels op de bank moest er gewisseld worden en dat is ook wekelijks een monnikenwerk. Op basis van de speelminuten mocht Lynn haar plek afstaan aan Mats en werd Daan gewisseld voor Lucas die zijn 2e hele helft mocht spelen dit seizoen. Thijmen had een training overgeslagen dus was de laatste wissel en met Marijn wilden we nog even wachten om te kijken hoe beide partijen uit de kleedkamer zouden komen. De thee leek ons goed gedaan te hebben met de nadruk op “daan” want het was, wie anders, Daan Haanappel die al binnen een minuut op fantastische wijze de 2-1 van grote afstand scoorde. Moet gezegd dat het gebrek aan lengte van de keeper meespeelde, maar desalniettemin een prachtig doelpunt.

“Net als tegen Robur wisten we het achterin verder “droog” te houden”

Een periode van goed samenspel brak aan en het leek een gemakkelijke 2e helft te worden. Met de power van Mats op het middenveld leken we er niet minder op geworden en we hielde de bal bepaalde periodes langer in de ploeg. Het leek na 10 minuten zowaar toch een makkelijke middag te gaan worden. Echter zoals zo vaak dit seizoen kan dat gevoel als een donderslag bij heldere hemel veranderen, zo ook nu met nog een kwartier te spelen. Door een paar onnauwkeurigheden leek de twijfel weer in de ploeg te sluipen en de blessure van Lars hielp ons ook niet. Hierdoor werd Floris naar achteren gehaald om de spits af te gaan stoppen en kwam Marijn het middenveld completeren. Het laatste kwartier liepen we weer vaker achteruit dan naar voren en omdat VDZ uiteraard ook 1 op 1 ging spelen konden we ons weer eens gaan opmaken voor een billen knijpende slotfase. Net als tegen Robur wisten we het achterin verder “droog” te houden zodat we de 3 punten konden bijschrijven. Die verdienste moet ik de ploeg nageven; op die momenten dat er voor geknokt moet worden dan doen we dat goed en wat betreft het aantal tegendoelpunten betreft staan we terecht op de 2e plek. Alleen de Treffers heeft minder tegentreffers mogen incasseren. Alleen jammer dat we het weer zover lieten komen dat het weer een vechtwedstrijd werd. In de fases dat we wel goed spelen zal er meer gescoord moeten worden want wat aantal gescoorde doelpunten betreft horen we niet in de top 3.

De eerste winstpartij die ons met vertwijfeling de rest van het weekend doet laten ingaan. Daar waar we vorige week konden concluderen dat zulke wedstrijden er nou eenmaal af en toe bij zitten (veel kansen, weinig doelpunten en dan de deksel op de neus krijgen) en we tegen Robur gezien het aantal geblesseerden ook een “excuus” hadden voor de matige vertoning was er vandaag geen reden voor de slechte fases. Goed voetbal start met hard werken maar is méér dan dat. Als we het harde werken ook willen gaan uitvoeren op de momenten dat we bal zelf hebben ben ik er van overtuigd dat het snel beter kan gaan. Hier gaan we dan ook zeker deze en komende weken weer mee aan de slag.

Volgende week Spero en dan een midweekse wedstrijd tegen Silvolde om de Achterhoek Cup. Twee Relatief makkelijke(re) wedstrijden zouden we kunnen zeggen in de serie waarin we zitten maar inmiddels weten we dat we ons daar niet om mogen verkijken. Dat de laatste 2 wedstrijden voor de winterstop, thuis tegen Woezik en uit tegen AWC, van een volledig andere order zullen zijn dat is in ieder geval een feit. Benieuwd of we ons kunnen handhaven in de top 3 op het moment dat de winterstop begint.

Met sportieve groet,

Patrick Willemsen

Trainer/ Coach VIOD JO15-1