Serieus??? Dat is wat iedereen dacht toen het vrijdag begon te sneeuwen. Uitgerekend nu? Regen, wind en kou hadden we lachend getrotseerd, maar sneeuw zorgde ervoor dat zelfs het kunstgras onbespeelbaar werd.  En dus werd onze kampioenswedstrijd afgelast. En daarmee ook de mogelijkheid om dé wedstrijd te spelen waar we zo naar uit hadden gekeken; tegen Zelos JO13-4, de nummer 2 in onze poule.

Dat we niet in deze klasse thuishoren werd al snel duidelijk na aanvang van de competitie.  We hebben maar een paar écht leuke en spannende wedstrijden gespeeld (waaronder die tegen broertje VIOD JO13-5). Niet altijd leuk voor ons, want we willen graag leren en een bepaalde voldoening ervaren, maar ook niet leuk voor onze tegenstanders die soms met getallen boven of rond de 10 van het veld werden gespeeld. Overigens compliment voor onze poulegenoten, want alle teams bleven knokken tot het eindsignaal (zij het soms met nagenoeg hun complete team in hun strafschopgebied). Overall genomen waren onze jongens net wat scherper, balvaardiger en beheerster dan onze tegenstanders die nagenoeg niet door ons middenveld en achterhoede heen konden dringen en geen antwoord hadden op het geweld van onze aanvallers. Ook keeper Colin (en soms gelegenheidskeeper Rocco) was bijna niet passeerbaar.

VIOD-Zelos zou daarom de wedstrijd worden waarin we konden laten zien wat we waard zijn! En dat nog wel in de kampioenswedstrijd met enorm veel publiek langs de lijn. Alle opa’s, oma’s, tantes, ooms, vrienden, papa’s, mama’s, broers en zussen waren opgetrommeld (het telefoonverkeer in Doetinchem lag zaterdagmorgen enige tijd stil omdat iedereen in allerijl afgebeld moest worden). Dat we kampioen zouden worden stond overigens voor 99% vast. Het was de laatste wedstrijd, we stonden met drie punten voor op Zelos en als we al zouden verliezen, dan zou dit met een enorm doelpuntenverschil moeten zijn (VIOD +84, -7 / Zelos +47, -12). En dat zou onze keeper Colin nooit (!) laten gebeuren (zelfs niet als zijn teamgenoten het af hadden laten weten).

Afijn, het spandoek was al gemaakt, de medailles besteld, de champagne geschud, de fototaart gemaakt, de kantine gewaarschuwd dat ze extra friet en snacks moesten inslaan, en het hoofdveld gereserveerd zodat de regen geen roet in het eten kon gooien. De jongens hadden ook al nagedacht over de ultieme manier van het kampioenschap vieren: de leiders en trainers onder de douche na afloop. Voorpret alom, wat kon er nog misgaan? Tja……. Afgelast.

De succesvolle trainers Djurre Jordens en Kaan Ozerdogan

 

Dus, slikken en weer doorgaan. Voor de jongens was het een behoorlijke anticlimax van een leuk seizoen. Wat hadden we het graag (mooi) voetballend afgesloten! En wat was het onze jongens gegund. Maar ook de trainers (Paul, Kaan, Djurre en Henry) en de leiders (Marc, Carst en Joost). Hoofdtrainer Paul bereidt elke training nauwkeurig voor. Dit doet hij in samenspraak met zijn broer Jefta die assistent techniektrainer is in de eredivisie. Uitgangspunt is de technische ontwikkeling van elke speler. Paul en Jefta hebben veelvuldig contact voor en na de trainingen en wedstrijden. Paul gebruikt het advies van zijn broer om ons team te laten groeien en hij ontvangt zelfs op maat gemaakte schetsen en trainingen. Zo wordt gewerkt aan de basistechniek met oog voor de kwaliteiten en behoeftes van elke speler afzonderlijk. VIOD JO13-4 custom-made, wat een luxe! En wat een goede connectie die oom van Kenzo!

Maar gelukkig hebben meerdere ouders connecties omdat ze vrijwilliger zijn binnen een VIOD-commissie. En laat een van die commissies nou nét de kantinecommissie zijn. Vijf moeders zetten zich in voor de kantine, en heel toevallig hadden Daniëlle (moeder Bram) en Anke  (moeder Djurre) die dag kantinedienst. Marjolein en Bennie reageerden dan ook positief op ons verzoek om de kantine toch te openen voor het kampioensfeestje. Top Bennie en Marjolein, bedankt!

 

 

 

 

Na het sneeuwballen gevecht tijd voor een traktatie

En zo schalde om 12.00 uur het kampioenslied door de kantine, vals meegezongen door de vele papa’s, mama’, broers, zussen en een enkele opa en oma. Er was zelf een officieel huldigingsmomentje door Carst waarbij de jongens een door Dumphuis Doetinchem (ook voor al uw vuurwerk ?) gesponsorde medaille uitgereikt kregen. Deze medaille is voorzien van het VIOD-logo en een inscriptie, en staat symbool voor het mooie seizoen dat achter ons ligt.

En wat doe je als er dan toch sneeuw ligt en je niet kunt voetballen? Juist, dan ga je met z’n allen een sneeuwballengevecht houden en (probeer) je Kaan en Djurre in te zepen! Was de sneeuw toch nog ergens goed voor!

door Angélica

Taart voor de kampioenen

en champagne

Kantine speciaal hiervoor geopend