Gisteravond speelde VIOD JO15-1 in de kwartfinale van de Achterhoek Cup tegen FC Eibergen. Na de spectaculaire en verdiende overwinning tegen DZC werden we uitgeschakeld door een goede ploeg die er duidelijk vertrouwen in had. Na een 1-0 ruststand werden we uiteindelijk met 3-1 uitgeschakeld en rest ons nog alleen de competitie en de afsluitende toernooien. 

VIOD startte gisteren met alle 6 eerstejaars spelers in de basis en met een (te?) sterke bank. Zowel Thom, Floris en Mart, spelers die in hun linie de laatste weken / maanden bepalend zijn, mochten weer eens voelen hoe het is om de wedstrijd vanaf de zijlijn te bekijken. Thom en Floris hadden al weken de volle 70 minuten gespeeld en aangezien er de komende weken in April ook belangrijke wedstrijden aan staan te komen leek deze wedstrijd een prima moment. Vanaf de start werd duidelijk dat Eibergen “er vol op zou klappen”. Zowel letterlijk als figuurlijk, want de duels werden met volledige inzet doch fair aangegaan en de ploeg durfde het aan om vanaf het begin met 3 verdedigers te voetballen. Voorin had de ploeg 3 snelle en gevaarlijke aanvallers waardoor Eibergen waarschijnlijk anticipeerde op het feit dat wij niet snel 1 op 1 durfde te gaan staan waardoor zij een overwicht op het middenveld zouden krijgen. Exact dat gebeurde ook.

Daar waar we normaal gesproken prima weten dat we vanuit het centrum ondersteuning moeten bieden en de meest vooruitgeschoven middenvelder moeten opvangen vanuit het centrum gebeurde het tegenovergestelde. We liepen achter in het centrum naar achteren in plaats van naar voren. Hierdoor hadden de middenvelders van Eibergen genoeg ruimte om te blijven voetballen. Omdat we wél de rugdekking op order bleven houden was de hoop gevestigd om met 0-0 te kunnen gaan rusten en zaken na de rust te doen keren door zaken tactisch te duiden. Omdat we ook niet fel genoeg waren in de duels zagen we in de 1e helft vooral een dominant Eibergen dat met dit overwicht overigens vrij weinig kansen wist af te dwingen. Uiteindelijk belandde een strakke voorzet vanaf onze linkerkant strak voorlangs de goal aan de andere kant alwaar de linkerspits van Eibergen de bal vrij kon inschieten. Met een 1-0 achterstand gingen we rusten. Een te herstellen schade meenden wij ondanks het spelbeeld.

In de rust werd vragenderwijs met de groep besproken wat ons voetbalprobleem was en al pratend kwam men zelf met de oplossing die in het veld niet gevonden werd. Verbazing op de eigen gezichten en lichte teleurstelling dat dit niet gedurende de eerste 35 minuten bedacht werd en in de praktijk gebracht. Aangezien we op sommigen momenten eigenlijk gewoon onder de voeten gelopen werden was wellicht de gedachte dat er 1e jaars gewisseld zouden worden maar daar was geen sprake van. Besloten werd om Thom in te brengen voor Lars en Floris moest de plek van Derek gaan innemen op het middenveld. De zes 1e jaars mochten blijven staan om het de 2ehelft te laten zien.

Vanaf het begin van de 2e helft stond er een ander VIOD. Met hernieuwd elan werd er gevoetbald en Thom liet direct zien dat hij het begrepen had door de gevaarlijkste middenvelder op te pakken. Floris liet zijn directe tegenstander ook geen ruimte om aan het voetballen te komen en de wedstrijd was gekanteld. Aangezien we voorin kansen begonnen te krijgen werd besloten om Mart al binnen 10 minuten te brengen en zo de laatste wissel toe te passen. De, overigens prima fluitende, leidsman had op voorhand besloten om géén doorwisselmogelijkheden toe te staan dus we wisten dat er geen blessures moesten komen. Met Mart kwam er nóg meer dreiging en een van de eerste keren dat hij diep ging trof hij direct de paal. Achteraf overheerst het gevoel dat als deze er in was gegaan we de boel hadden kunnen doen kantelen. Helaas verliep e.e.a. anders dan gehoopt. Eibergen kwam in deze fase niet verder dan hele lange uittrappen van de overigens voortreffelijk goede keeper van Eibergen. Iedere diepe bal die achter de verdediging viel werd goed ingeschat en onderschept. Wellicht hierdoor geïnspireerd ging ook Niels op pad bij een diepe bal over onze rechterkant. Tot bijna naast zijn 16 meter gebied kwam hij uit waarbij het nét te laat was en de linkerspits van Eibergen de bal met uiterste precisie over en langs Niels kreeg en de 2-0 in de goal zal stuiteren. Wát een deceptie!

Het geloof zagen we uit de ploeg wegtrekken want ineens waren de passes wat wanhopiger, werden de duels met wat minder geloof aangegaan en gaf het Eibergen uiteraard weer meer hoop op een goede afloop. We wisten helaas geen kansen meer te creëren buiten een vrije trap om van, wie anders, Mart en wisten ook pas te scoren na de 3-0 van Eibergen. De gasten wisten na een van de 5 wissels met frisse kracht op de rechterkant wat meer aanvallend aan het voetballen te komen maar de 3-0 kwam over hun linkerkant. Op het moment dat de bal rond de 16 ingeschoten werd stonden er maar liefst 5 veldspelers tussen de schutter en de goal maar dit was blijkbaar niet genoeg. De bal stuiterde vervelend op voor Niels die ook bij deze goal teleurgesteld was in zijn eigen (re)actie. Met 3-1 winnen van de koploper van de 2e divisie maar met dezelfde cijfers eruit vliegen tegen een, goede, 1e klasser lijkt alsof er sprake is geweest van onderschatting. Wellicht was de tegenstander niet goed ingeschat maar het verlies had uiteindelijk meer te maken met de poppetjes die het moesten doen. In dat opzicht was de keuze voor deze basis een gewaagde en heeft het verkeerd uitgepakt. Zoals altijd heeft elke wedstrijd ook zijn leermomenten en zo ook deze. Naast de tactische lessen die de spelers hopelijk hebben meegenomen vanuit deze wedstrijd is er op de bank ook bevestiging gekomen aangaande de spelers individueel. Om het positieve te belichten; de eerstejaars lieten in de 2e helft zien dat ze uit het juiste hout gesneden zijn en aan het groeien zijn. Thijmen, Sven en Marijn mochten dan ook de complimenten in ontvangst nemen in de kleedkamer maar daar zat op dat moment natuurlijk niemand op te wachten. De finaledag was een einddoel en die is niet meer in het vizier.

Nu volop de focus op de competitie. Ik weet heel goed waar iedereen het over heeft in en rond het team en dat is ook goed met 1 punt achterstand op de koploper met nog 7 (zware) wedstrijden te gaan. Focus voor een jeugdtrainer bij VIOD blijft echter opleiden en ook al weer kijken naar volgend seizoen. Om te denken dat we de komende 7 wedstrijden 7x met de beste 11 de wei in gaan is niet reëel en zal ook niet gebeuren. De “fout” om bepaalde sterkhouders mee te laten doen in het wisselbeleid gaan we echter niet maken want we hebben gezien dat we zonder bepaalde spelers geen schim zijn van wat we kunnen brengen. Met de aantoonbare groei van de meeste 1e jaars hieraan gekoppeld ben ik er van overtuigd dat we iedere wedstrijd kans blijven maken op 3 punten.

Nogmaals: Step by step.

Met sportieve groet,

Patrick Willemsen

Trainer/Coach VIOD JO15-1