Na het avontuur in de 7 tegen 7 competitie kregen we na de winterstop de mogelijkheid om in de 11 tegen 11 competitie deel te nemen. Een tweetal oefenwedstrijden in de winterstop konden we gebruiken om de nieuwe speelsters beter te leren kennen en in te passen. Die wedstrijden werden verloren. Tegen DZC’68 VR2 met 5-2 en tegen Hardenberg VR1 met 6-0. De eerste ging nog redelijk gelijk op, maar de laatste waren we kansloos (letterlijk en figuurlijk). Beide teams spelen een klasse hoger dan waar wij in zijn geplaatst, dus we waren erg benieuwd hoe het in de competitie zou gaan. 

 

10 maart: VIOD VR 1 – SHE VR1

In de winterstop mochten we Femke Buunk, Laura Tuenter, Mae Bruil en Rene Bleeck verwelkomen in ons team. Ook Sanne Mateman was erbij gekomen, maar was nog niet speelgerechtigd en afwezig.

In deze nieuwe samenstelling mochten we deze eerste competitiewedstrijd tegen SHE VR1 laten zien wat we konden. We werden langs de kant positief verrast door het aanvallende spel van onze speelsters. De eerste kansen en schoten op doel waren van ons en het was direct duidelijk dat we er zin in hadden. We lieten ons niet van de wijs brengen door het fysieke spel van de tegenstander, die zo nu en dan de grens opzocht. Vooral Majlen Megens had het in de spits zwaar te verduren. Gelukkig mogen we in de B-categorie onbeperkt wisselen. Met de conditionele achterstand en blessures konden we daar dankbaar gebruik van maken.

De eerste helft ging gelijk op met kansen over en weer. Door goed verdedigen van beide ploegen en pech in de afronding konden we met een 0-0 stand de kleedkamer opzoeken voor een welverdiende rustpauze.

De tweede helft gingen we verder waar we voor rust geëindigd waren. Achterin waren we scherp en vooral de 15-jarige Nyncke Willemsen stond haar “mannetje”. De beste kans van de wedstrijd kreeg Youandi Jansen die als linker middenvelder een uitstekende wedstrijd speelde en zich geregeld in de aanval meldde. Na een goede combinatie kwam ze alleen voor de keeper te staan maar haar schot miste kracht en dus bleef de stand gelijk. Kort voor tijd na een uittrap van Kim Kraaijvanger werd de bal verlengd door Majlen Megens en kon Nicole Chevalking, die van achteruit al de mogelijkheid zag aankomen, de bal vanaf de middellijn meenemen naar de goal van de tegenstander. In een ultieme poging haar te stoppen werd ze in het strafschopgebied onderuitgehaald. Strafschop! Anne te Grootenhuis nam als aanvoerder haar verantwoordelijkheid en zonder aarzelen schoot ze de bal hard in de touwen. 1-0! Een geweldig moment dat ook langs het veld uitbundig gevierd werd. Er werd in de resterende tijd niet meer gescoord en dus was onze eerste wedstrijd en onze eerste winst een feit. Het bleef lang onrustig bij VIOD!!! 

 

17 maart: ZELOS VR2 – VIOD VR1

Ondanks het opnieuw verwelkomen van een nieuwe speelster, Shauna Hoek, werden we geconfronteerd met het feit dat we met slechts elf speelsters (waarvan vijf niet fit) moesten afreizen naar Zelhem voor onze volgende wedstrijd: tegen ZELOS VR2. Onze keepster Kim Kraaijvanger was dit seizoen overgekomen van Zelos en was gebrand op een goed resultaat. We begonnen nog behoorlijk goed ondanks de fantasieopstelling. Na 20 minuten was het slechts 1-0, maar daarna ging het snel. Ruststand 4-0.

Helaas werd deze wedstrijd nooit een wedstrijd en zullen we de uiteindelijk geregistreerde 8-0 nederlaag snel vergeten.

 

 7 april: VIOD VR1 – DVV VR1

VIOD VR 1. Klik op de afbeelding voor een groter formaat

Na de teleurstelling van 17 maart hadden we enkele weken rust gehad. De blessures konden herstellen en de zieken ook. Manouk Gunsing en Mae Bruil hadden nog wel last van blessures, maar wilden toch proberen te voetballen. De motivatie in het team is uitstekend! Sanne Mateman was na enig aandringen bij de KNVB toch speelgerechtigd verklaard en dat betekende dat we (en daar konden we enkele maanden geleden alleen nog maar van dromen) te veel speelsters hadden voor het digitaal wedstrijdformulier. Daarop mogen zestien speelsters staan, maar na overleg met tegenstander en scheidsrechter mochten we alle zeventien beschikbare speelsters laten spelen. Het weer was geweldig en de sfeer zat er goed in. Renee “Go Pro” Bleeck was behalve linksbuiten ook regisseur en cameravrouw en was buiten het veld minstens zo actief als er binnen. De tegenstander leek enigszins onder de indruk van ons spel en kon in de eerste helft niet echt voor gevaar zorgen. De verdediging onder leiding van Jillian Hannink stond weer goed en voorin konden we vrij snel en herhaaldelijk de weg naar de goal vinden. Na een actie in de zestienmeter werd de bal op de stip gelegd. Iedereen zocht Anne te Grootenhuis (onze topscorer tot dat moment), maar die had net plaats gemaakt voor Lynn Mombarg. Laatstgenoemde eiste de bal op en schoot onberispelijk de 1-0 binnen. De 2-0 werd opnieuw gescoord door Lynn Mombarg. Kim Kraaijvanger hield met een geweldige redding de bal uit de kruising. De eerste helft had veel energie gevergd van vooral de middenvelders die zowel aanvallend als verdedigend hun werk deden. De rust kwam dan ook niets te vroeg.

De tweede helft leek de tegenstander uit een ander vaatje te tappen. Ondanks de druk hielden we stand, maar individuele foutjes zorgden voor een snelle tegengoal en later de gelijkmaker. 2-2. Even leek het erop dat we overlopen werden en we alle hoeken van het veld kregen te zien, maar met de altijd sterk spelende Carmina Kaal weer in de verdediging werd de gevaarlijke rechtsbuiten geneutraliseerd. Het gevaar kwam nu van links. Nyncke Willemsen en Laura Tuenter gaven uitstekend weerstand en halverwege kwamen we toch weer verdiend op voorsprong. 3-2. Majlen Megens schoot de bal vanaf twintig meter met een prachtige boog over de keeper in de goal. De tegenstander leek het geloof in een goed resultaat te laten varen en wij werden hierdoor juist weer gretiger. De speelsters werden door de wissels naar voren geschreeuwd en Lynn Mombarg liet opnieuw zien welke uitzonderlijke kwaliteiten ze bezit. De 4-1 en de 5-2 kwamen dan ook van haar schoen. Vooral de laatste goal viel op. Na een duel op de middellijn kwam ze alleen op de keeper af. Ze had al gezien dat de keeper ver uit de goal stond en in alle rust lepelde ze de bal over de keeper in de goal. Een prachtig slot van een geweldige wedstrijd.

  

14 april: TEUGE VR1 – VIOD VR1

Opnieuw met een nieuwe aanmelding, Nicky te Koppele, in de gelederen mochten we op weg naar een absolute topper. De koploper. Het feit dat we hadden gewonnen van SHE en die nu tweede op de ranglijst staan, gaf vertrouwen in wellicht een stuntje. Helaas moest in de warming up Sanne Mateman afhaken met een, naar later bleek, spierschreuring in het bovenbeen. Gelukkig hielden we nog vier wissels over. Vanaf de eerste minuut was het duidelijk dat we ons vooral zouden bezighouden met verdedigen. Gelukkig hebben we al enkele wedstrijden laten zien dat we dat uitstekend beheersen. Shauna Hoek speelde een geweldige wedstrijd, maar moest opgeven door een blessure. Youandi Jansen liet zien nog steeds uitstekend te kunnen verdedigen. Carmina Kaal, Nicole Chevalking en Jillian Hannink waren weer betrouwbaar en moeilijk te passeren. In die gevallen dat de snelle spitsen toch de weg naar de goal vonden, stuitten ze keer op keer op de absolute uitblinker van de middag, Kim Kraaijvanger. Een keer of acht stond ze oog in oog met de spitsen van de tegenstander en telkens was zij het die de bal had. We mochten van geluk (was dat het wel?!) spreken dat we de rust in gingen met de brilstand. 0-0.

In de tweede helft hielden we met Laura Tuenter en Dyaluna Espinola y Vazquez als centrale middenvelders de ruimtes op het middenveld kleiner en kon de tegenstander minder combineren. Vooral de centrale middenvelder en verdediger waren uitstekende voetballers waar we de handen aan vol hadden. Een tegenstander die uitstekend combinerend en met geweldige passes elkaar bijna blindelings konden vinden, hielden we al een hele tijd op een gelijke stand. Voorin was het lastig de bal te behouden en we werden de gehele tweede helft in de verdediging gedrukt. Opnieuw zonder resultaat, dankzij een geweldige teamprestatie. Mae Bruil, Femke Buunk, Renee Bleeck zagen we rond onze hard werkende spits, Majlen Megens, duels uitvechten en zo de eerste verdedigende linie vormen. Het middenveld en de verdediging parkeerden de bus en dan hadden we natuurlijk nog Kim Kraaijvanger, die stoïcijns doorging met alle ballen tegenhouden. Het was een warme dag, maar het werd nog warmer nadat Nicole Chevalking een van haar inmiddels befaamde rushes uitvoerde. Tot haar eigen verrassing speelde ze de keeper uit en na een bekeken kapbeweging waarbij ze de verdediger simpel aan de kant zette, kon ze aanleggen voor een sensatie. De teruglopende keeper was te laat en de bal rolde in de goal. 0-1!! Wat een feest! Door een blessuregeval bij de tegenstander lag de wedstrijd enige tijd stil en konden we na 90 minuten nog niet juichen voor de winst. Uiteindelijk liet de scheidrechter, naar eigen zeggen, 9 minuten door spelen (in werkelijkheid waren het er zeker 12!). Tergend langzaam kropen de Teugense minuten voorbij en nadat zij bij de zoveelste corner (waarbij de klok ook steeds werd stilgezet) de bal eindelijk in de goal kregen, werd de wedstrijd afgefloten en konden we een beetje teleurgesteld door het moment, maar met een erorm trots gevoel de kleedkamer opzoeken. Een punt tegen de koploper. Wat een team! Dat belooft wat…

  

Komende zaterdag spelen we alweer onze laatste thuiswedstrijd: om 15:00 uur tegen Apeldoornse Boys VR1.

Jullie zijn welkom!!

VIOD VR 1 met trainer José Espínola y Vázquez . KLIK op de afbeelding !