In het vorige wedstrijdverslag stond dat de fans van VIOD JO13-4 niet zo snel zenuwachtig worden als hun team (nog) niet voor staat. Dit omdat het altijd wel weer goed komt. Klopt, maar toen dit afgelopen zaterdag pas in de blessuretijd was, lagen de zenuwen behoorlijk blank. Bij de spelers overigens ook. Hopelijk is het een goede wake-up call, want volgende week moeten we tegen de nummer 3.  Door blessures en de vakantie was ons eigen team behoorlijk uitgedund. Gelukkig waren Bram, Van en Melvin bereid om in te vallen tegen Ratti JO13-1G. Ondanks het verschil in stand (de nummer 1 tegen de nummer 9) was het geen appeltje-eitje. Beide teams speelden niet fel en mooie acties bleven uit. Het eerste doelpunt viel dan ook niet onder de categorie ‘strakke actie’ maar onder ‘weggevertje’.  Door een inschattingsfout van de verdediging van VIOD kwam de Ratti-spits alleen voor de keeper en was er voor Colin geen houden meer aan. De VIOD-tegenacties waren redelijk, maar niet meer dan dat.

‘Aan Djurre de schone taak de boel wakker te schudden tijdens de rust’

Een excuus voor het trage spel mocht niet gezocht worden in het feit dat het vakantie was en de bedtijden wat later lagen. De laatste drie wedstrijden waren namelijk van hetzelfde niveau. Zorgwekkend, want we staan weliswaar 1e, maar ook niet dusdanig safe dat we achterover kunnen leunen. Aan Djurre de schone taak de boel wakker te schudden tijdens de rust. Dit lukte enigszins. Er kwamen wat meer kansen maar de scherpte ontbrak waardoor de ballen niet goed afgemaakt werden. Het feit dat de spelers van Ratti alle tijd namen bij het nemen van de vrije trappen en de ingooi, zorgde er voor dat we niet lekker aan het voetballen kwamen. Daarnaast werd het spel regelmatig stilgelegd vanwege blessures bij de Vordense ploeg.

‘Direct daarna werd de wedstrijd afgefloten waardoor het feestje voortgezet werd in de kleedkamer en onder de douche’

Toen de 60 minuten verstreken waren, keken we nog steeds tegen een 1-0 achterstand aan. En ondanks dat het al zo spannend was, werd het nog spannender omdat het twijfelachtig was of de scheidsrechter de blessuretijd zou toekennen. Gelukkig was dit het geval waardoor Van in de 61e minuut de gelijkmaker kon maken. Hij besloot om de bal niet keihard en ondoordacht in te trappen maar met beleid. 1-1! De vreugde was groot en al helemaal toen Kai in de 64e minuut voor de 1-2 tekende! Direct daarna werd de wedstrijd afgefloten waardoor het feestje voortgezet werd in de kleedkamer en onder de douche. En ondanks dat VIOD de betere partij was, weten we zeker dat er ook wat angstzweet afgespoeld werd ;-).

door Angélica Mollenhof