De eerste thuiswedstrijd van het seizoen

Deze zaterdag stond de tweede bekerwedstrijd en opnieuw een Doetinchemse derby op het programma. Doetinchem JO13-2.

Door de afwezigheid van Anisha (rugblessure) en de tweeling Jasmijn en Eline (kamp) kregen we opnieuw hulp uit een ander team: Sem, keeper van de JO13-2, wilde wel meedoen en zo hadden we op deze subtropische zaterdag alsnog 2 wissels.

Met het wegvallen van de dames en omdat we nog steeds wat betreft posities aan het kijken zijn wat voor elke speler individueel en voor het team als totaal gunstig is, waren er enkele wijzigingen in de opstelling ten opzichte van de vorige wedstrijd.

Uiteraard bleef Bram B. onze sluitpost. De verdediging werd geleid door Kai en in de “mandekking” speelden Sueña, Sven en Viktor. Op het middenveld stonden Bram S., Isa S. en Fleur. De aanval bestond uit Dominique, Isa L. en Gabriël. Eszry en Sem stonden als eersten in de wissel.

De tegenstander gaf van te voren aan dat er enkele spelers uit de JO13-1 meededen en dat zij alsnog maar 10 jongens konden opstellen. Omdat het slechts onze tweede wedstrijd op het grote veld was, besloten wij om “gewoon” met elf te starten.

Na de officiële pasjescontrole mochten we na de toss beginnen met de aftrap.

De wedstrijd begon voortvarend en na een eerste snelle uitbraak op links via Viktor en Dominque kreeg Isa L. de eerste mogelijkheid om de pantoffel aan te halen en dat deed ze dan ook! Het schot miste nog kracht en richting, maar onze intenties waren duidelijk… Voetballen op de helft van de tegenstander. Daar dacht de tegenstander echter anders over en na een snelle uitbraak en snelle passeerbewegingen lag de bal al vrij snel achter Bram B. in het net.

Direct na de aftrap kregen we opnieuw een mooie kans om onze eerste goal te maken. Dit maal ging de aanval over de rechterkant en na goed samenspel tussen Isa S., Fleur en Gabriël kon laatstgenoemde de bal vrij richting de goal van de tegenstander nemen. De keuze om vanaf een meter of tien buiten de zestien te schieten was een goed leermoment. De afstanden op het grote veld zijn een stuk groter dan op een E-veld.

De achterhoede had grote moeite met de snelle bewegelijke spitsen en op het middenveld konden we de bal niet goed vasthouden om vooruit te komen. Sven en Gabriël kregen hun welverdiende rust en werden vervangen door Sem en Eszry. We kregen, na uitstekend druk zetten van Eszry, de bal bij Bram S. die onze eerste goal van het seizoen voor zijn rekening nam! Voor rust scoorde de behoorlijk aggressief voetballende tegenstander nog twee keer en konden we ondanks het harde werken niet voorkomen dat we de rust met een achterstand in gingen.

In de kleedkamer werd na de welverdiende ranja de spelers gevraagd hoe het ging en daarop kwam een eensluidend antwoord: “Slecht!”. Met name de verdediging was de oorzaak van de achterstand. De technische staf deelde die mening echter niet. We kunnen de bal op het middenveld niet vasthouden en de spitsen niet bereiken. De tegenstander kan heel gemakkelijk de bal van achter naar voor spelen en wordt dus door de voorhoede en het middenveld niet goed gedekt. De verdediging moet het nu bijna alleen oplossen en dat blijkt niet voldoende. We zullen met z’n allen moeten zorgen dat de tegenstander niet kan voetballen. Verdedigen moeten we dus ook met z’n allen doen.

In de rust kampten Sueña en Isa S. met lichte blessures en bleven dus even aan de kant. Gabriël ging niet onverdienstelijk in de verdediging spelen en Sven weer voorstopper zodat Sem door kon schuiven naar het middenveld. De tegenstander speelde vanaf dat moment met twee linies en we kregen in de tweede helft behoorlijk wat mogelijkheden om gevaarlijk te worden. Maar… Die buitenspel regel!? Hoe zat dat ook al weer?? Fleur, Isa, Dominique, Eszry, ze stonden allemaal zo vrij en goed te roepen om de bal, maar hadden niet in de gaten dat ze daarbij geregeld voorbij de laatste man van de tegenstander stonden en dus buitenspel.

Het doel van de tegenstander werd geregeld onder vuur genomen. Helaas stond het vizier nog niet altijd even scherp. Fleur kreeg, nadat Sem onze tweede goal al gescoord had een geweldige kans op aangeven van Bram S., maar de bal werkte niet mee en vloog voorlangs. Ook Isa L., Dominique en Sem kregen grote en minder grote kansen, maar ook die gingen er niet in. Bram scoorde vervolgens na goed doorzetten wel de aansluittreffer. Hierdoor bleef het een echte wedstrijd. 5-3.

De tegenstander bleef op aggressieve en soms gemene wijze onze spelers uit de wedstrijd proberen te knijpen, schoppen, duwen en schelden, maar we lieten ons niet provoceren en speelden ons eigen spel. Helaas had de scheidrechter geen oog en/of oor voor dit gedrag van de tegenstander en werd een onbewust contact tussen Kai en zijn tegenstander wel direct bestraft met een strafschop [Enkele minuten daarvoor werd een opzichtige duw in het strafschopgebied van de tegenstander niet gezien of zodanig beoordeeld]. Voor de strafschop kwam de keeper (een oude bekende bij Viod) naar voren gehuppeld en dacht wel even de zesde treffer te maken. Maar dan kent hij onze Bram nog niet! Die bleef rustig naar de bal kijken en op het juiste moment dook hij naar de grond en pakte de bal… Klem! Top actie!

Hij was vervolgens zo alert dat hij zo snel mogelijk de bal richting onze spitsen wilde trappen, zodat we zonder keeper in de goal een vrije doortocht hadden. De verdediging van de tegenstander bleef echter goed de bal volgen en kon halverwege het veld de bal onderscheppen. Het gevaar was geweken. Niet veel later moesten we toch toestaan dat de tegenstander de marge vergrootte naar drie. In de laatste minuten werd Bram S. na een onschuldig pootjehaken met een gele kaart(!) van het veld gestuurd. Een beslissing die voor het team en de begeleiding onmogelijk te rechtvaardigen is gezien het onbestrafte gedrag van de tegenstander.

Het team verdient een enorm compliment voor hun spel, vechtlust, mentaliteit en de manier waarop ze met deze tegenstander en scheidsrechterlijke beslissingen om zijn gegaan!

De komende weken hopen we stappen te kunnen maken met het posititespel en de buitenspelregel en dan kunnen we met een positief gevoel de competitie in gaan. Het team bewijst al een (h)echt team te zijn!!!