WOEZIK –  Zaterdag 19 mei speelde VIOD JO15-1 de laatste uitwedstrijd van het seizoen tegen Woezik. Na de grootste overwinning van het seizoen tegen Be Quick herpakte VIOD JO15-1 de 2e plek en was deze plek vandaag de inzet waarvoor we speelden. Juliana had midweeks al gewonnen en Barneveld moest tegen Be Quick dus die hadden de 3 punten voor het oprapen. Er moest dus gewonnen worden en bij winst zou de “extra” doelstelling bereikt worden: Eindigen op het podium in de top 3. Na een ruststand van 2-1 probeerden we, zonder wissels, in de laatste 15 minuten vol gas te gaan met 4 spitsen. Resultaat: 3 Doelpunten (1 afgekeurd) en een 2-3 overwinning. Klasse gestreden; iedereen de volle 70 minuten D’ran!

Nadat we, via een toeristenfile met witte kentekenplaten, Woezik bereikt hadden mochten we ons omkleden in het “knusse” kleedkamertje. Het Hoofdveld was geïnspecteerd en het kunstgrasveld met kurk werd massaal goedgekeurd. In de voorbespreking werd teruggeblikt op de thuiswedstrijd en de strijd die de Woezik spelers op de mat hadden gebracht stond een menigeen nog vers in het geheugen. “D’ran” was een credo dat de Blauw-Witten uit Woezik wel toegeschreven kon worden.  We zouden dus zoals de eerste 20 minuten tegen Be Quick de bal snel moeten laten rondgaan om onder de duels uit te voetballen. De opbouw via de centrale verdedigers (Mats en Thom) mocht via het middenveld (Floris, Mart en Marijn) maar ook rechtstreeks richting centrumspits (Daan H.) over de grond of via een cross, waarbij voornamelijk het gevaar over links moest worden gezocht waar Lucas stond en Floris dan kon aansluiten. Op rechts stond Luca die het veld voornamelijk breed moest houden in deze situaties. Als backs stonden Thijmen en Derek geposteerd en uiteraard was Niels onze goalie. Het was even afwachten of Woezik zoals de thuiswedstrijden ons direct vast zou zetten of dat ze, zoals ze veel wedstrijden gespeeld hebben volgens de overige trainers, ons lieten opbouwen tot kop middencirkel om vervolgens razendsnel de watervlugge spitsen in de diepte weg te sturen. Beide situatie werden besproken maar er werd focus gevraagd om de Superboeren mentaliteit vooral te gebruiken. Afgesloten werd met het feit dat als Woezik wel “D’ran” zou hanteren en wij niet dat alle tactische weerspiegelingen overboord konden.

Vanwege blessures moest Lars vandaag weer opdraven bij Jo17-1 en van de fysio van Sven had ik deze week vernomen wat de klachten waren en dat hij hopelijk volgende week weer wat minuutjes mocht maken. Dit alles vanwege de groeipijn. Een kwartier voor vertrek kwam een ziekmelding van Lynn waarmee het aantal spelers dat doorgaans in de as speelt gehalveerd werd en het aantal wissel reduceert tot 1. Omdat JO15-2 al vertrokken was naar Zelhem en JO13-1 vrij was, maar waar de meeste spelers waarschijnlijk nooit snel genoeg opgetrommeld zouden kunnen worden, toch maar met 1 wissel vertrekken. Of toch niet…? Bij aankomst kwam Sven aangelopen met een voetbaltas over zijn schouder. Verbazing alom bij ons.

Ik: “Sven, wat zit er in die tas? “

Sven: “Voetbalschoenen…”

Ger: “Ook scheenbeschermers…?”

Sven: “Die heb ik al om…” ?

Besloten werd, in overleg met zijn vader, om Sven als 13e speler op het wedstrijdformulier te zetten voor noodgevallen.

Helaas gaf Daan M. na de warming-up aan dat het meespelen van hem ook een vraagteken werd; vanwege pijn aan zijn knie zou hij er liever alleen in willen als het echt noodzakelijk was vanwege een blessure bij een andere speler. Dit betekende dat alle 11 basisspelers in principe de volle 70 minuten moesten gaan strijden. In de eerste helft namen we te vaak niet de juiste beslissing. Daarnaast was de passing van achteruit soms ronduit dramatisch. Het inspelen van het middenveld was lastig aangezien Woezik dit aardig goed vast wist te zetten.Als de mogelijkheid zich wel voordeed dan werd er te traag gehandeld, een verkeerde keuze gemaakt of was, als dit beiden wel goed werd uitgevoerd, de uitvoering beneden maats. Woezik speelden een prima eerste helft en liet zien dat zij deze wedstrijd hoe dan ook winnend wilde afsluiten. Met gevaar voor eigen leven, maar soms ook voor die van ons, werden de duels aangegaan. De meeste op het randje, soms erover. De scheidsrechter van dienst vond het allemaal prima en leek de meeste lucht nodig te hebben voor het lopen an sich; fluiten was er niet bij. Aangezien kaarten een onnodige ballast zouden zijn had hij deze ook maar thuisgelaten. Er is geen andere verklaring voor aangezien hij deze anders een flink aantal keren hadden mogen laten zien. We kwamen uiteindelijk op een verdiende achterstand nadat een van de twee aalvlugge vleugelspitsen de bonkige spits had bereikt en via een kaats beheerst wist af te ronden. Na een afgeslagen vrije trap van Daan H. wist Lucas de stand nog gelijk te trekken maar Woezik wist de 2-1 te noteren voor de rust. Hiervoor hadden ze echter wel een handvol 1 op 1 situaties nodig waarbij Niels een heldenrol vervulde. Zoals zo vaak hield hij ons in de wedstrijd en wat mij betreft kroonde hij zichzelf met zijn heldhaftige reddingen tot man van de wedstrijd. We zijn het ondertussen haast gewend, maar wat een genot om zo’n rots in de branding in de goal te hebben staan.

In de rust werd besproken waar onze kansen lagen op voetballend gebied en waar we ons op moesten focussen voor wat betreft gevaar van de tegenstander. Echter veel belangrijker was dat we niet hadden gedaan wat we afgesproken hadden op het vlak van inzet en beleving. Niet dat deze onvoldoende was, maar wel tegen deze tegenstander met déze inzet! Alleen als we hier iets tegenover konden zetten was er kans op terugkomen in de wedstrijd.

Met deze afspraak gingen we de tweede helft in en vanaf het begin van de tweede helft was terug te zien dat de spelers feller de duels aangingen. Waar voor de wedstrijd al om gevraagd was (Laat zien dat je voor die 2e plek aan het knokken bent) kwam er pas na rust uit. We wonnen meer duels, werden zelf ook slimmer (gemener) zonder dat de scheidsrechter ervoor floot en in daardoor raakte Woezik vaker gefrustreerd dan wij. Iets dat voor de rust andersom was. In zeker 3 gevallen had een gele kaart getoond moeten worden aan een speler van Viod vanwege duwen/trekken maar de scheids floot niet eens voor een overtreding?! Hoe dan ook, het beeld was dan wel in ons voordeel gedraaid, de gelijkmaker stond nog niet op het scorebord. Tijd voor een rigoureuze maatregel. Nadat de trainer van Woezik besloot om zijn gevaarlijke centrumspits eraf te halen het laatste kwartier kreeg Thom direct de opdracht om achterin de bewaking op zich te nemen van de vervanger en Mats de spits in te sturen. Met een 3-3-4 formatie “alles geven”, lange bal hanteren en “stoev’n en angoan”. Al binnen een halve minuut lag de bal achter de keeper! Een knappe actie van Lucas op links zorgde voor gevaar voor de goal en belandde uiteindelijk bij Luca die de bal van een meter of 5 panklaar op het hoofd van Mats legde die de bal onberispelijk in de kruising kopte. De vreugde was van korte duur want de veelvuldig vlaggende grensrechter had geconstateerd dat de bal bij Luca de achterlijn gepasseerd had. Het gevoel van gescoord te hebben proefde echter wel naar meer want vanaf dat moment had VIOD de teugels stevig in handen en wist Woezik niet meer waar ze het moesten zoeken. De Superboeren geloofden in een stunt en gingen op jacht. Binnen 5 minuten had Mats dan toch de gelijkmaker te pakken. Via een knappe solo waarbij hij 3 spelers van Woezik het bos in stuurde werkte hij beheerst af en de 2-2 was een feit. Zo’n dribbel richting goal is ook veel leuker dan een dribbel van achteruit het middenveld in tenslotte!

Met nog zo’n 5 minuten op de klok hadden we voor een punt kunnen gaan en Mats weer naar achteren kunnen halen maar de paniek van Woezik was heerlijk om te zien en het bleek niet nodig omdat de spelers zelfregulerend te werk gingen. Er werd gezorgd voor balans op het moment dat de bal op onze helft kwam. Heerlijk om te zien, Daan H. stond zelfs een keer voorstopper bij het meeverdedigen. Daar waar we de opbouw achterwege zouden laten en lange ballen erin gepompt mochten worden werd nu telkens wel Floris gevonden die samen met Lucas voor de nodige aanvallende impulsen zorgden op de linkerkant. In de 70e minuut van de wedstrijd frutselde Lucas zich wederom langs zijn tegenstander en speelde strak in op Mats die op de 5 meterlijn het overzicht behield en de bal terug legde op Marijn. Marijn prikte de bal met uiterste precisie in de rechterbovenhoek waardoor een halve minuut later hij 10 medespelers gestapeld bovenop zich vond…! Wat een apotheose! De ontlading was enorm; zo moet Barneveld zich gevoeld hebben toen ze de 2-1 erin prikte in de 70e minuut en onze kans op een mogelijk kampioenschap aan flarden schoten. Die verloren punten die we in Barneveld lieten liggen stalen we dus maar even mee in Woezik.

Met nog 1 wedstrijd te gaan, thuis tegen AWC, kunnen we stellen dat het behalen van de top 3 bereikt is. Een geweldige prestatie in een seizoen waarbij we, met name na de winterstop, het een periode moeilijk hadden maar waar we als begeleiders en ouders fantastische vermaakt zijn door deze geweldige groep spelers. Met passie en inzet maar zeer zeker ook met mooi voetbal is het een geweldig seizoen geweest met mooie en spannende wedstrijden waar ik zeer zeker vaak aan zal terugdenken. Een geweldige spelersgroep 2003 waarvan het lastig afscheid nemen zal zijn. Heb er zo intensief mee gewerkt dat ik er voor mijn gevoel weer een aantal “neefjes” bij heb gekregen. Ik zal ze volgen in Jo17 en Jo19 zoveel ik kan en ben ervan overtuigd dat we één of meerdere spelers in VIOD 1 gaan terugzien. Met de 2004 spelers mag ik gelukkig nog een seizoen verder werken aan hun ontwikkeling en daar heb ik nu ook al enorm veel zin in. Het zal een moeizamer seizoen worden samen dan het huidige met wederom Tom als mijn assistent maar zonder Ruben en Ger. Mijn trouwe steun en toeverlaat, de beste teammanager van VIOD, ga ik na 3 seizoenen ongelofelijk missen komend seizoen. We gaan het gepast afsluiten Ger, maar bij deze alvast dank voor alle jaren waarbij je er altijd was voor het team en voor mij.

Ook Ruben bedankt voor de 2 leuke seizoenen. Ik hoop dat je JO19-1 gaat halen, ga ervoor, maar als dat niet lukt dan ben je ook welkom in mijn JO19-2 die ik er volgend seizoen bij ga doen. ?

 

Tot volgende week!

Met sportieve groet,

Patrick Willemsen

Trainer/ Coach VIOD JO15-1