12 mei: OVC VR 1 – VIOD VR 1

Na een weekje rust en met zeven afwezigen, gingen we met 15 speelsters richting Oosterbeek voor een in meerdere opzichten hete middag. Doordat we (veel te) laat vertrokken, hadden we geen tijd voor een fatsoenlijke warming up. Zonder ook maar een moment te kunnen overtuigen speelden we deze wedstrijd meer tegen onszelf dan tegen OVC. De KNVB had onze resultaten uit de competitiestand gehaald, waardoor het “meedoen voor spek en bonen” gevoel overheerste.

Nadat de scheidsrechter een zuiver doelpunt van Mae Bruil, die als een van de weinige met passie en inzet speelde, afkeurde en later nog enkele onbegrijpelijke beslissingen in het voordeel van de thuisploeg nam, knakte er bij sommige speelsters iets. De hitte en het kunstgras deden de rest.

OVC had een loopwonder in huis waar zelfs Carmina Kaal en Jillian Hannink geen antwoord op hadden. De eerste helft was vooral dankzij dat loopwonder duidelijk voor de thuisploeg. In de tweede helft kwamen we steeds beter in de wedstrijd, maar het plezier en het geloof in eigen kunnen ontbrak. We kwamen wel een groot aantal keren oog in oog met de keepster te staan, maar kregen de bal niet in het doel. Na een 3-0 achterstand scoorde Majlen Megens dan eindelijk de verdiende aansluitingstreffer, maar het was te laat. Eindstand 3-1 en daarmee was onze eerste echte verloren wedstrijd een feit.

26 mei: FC Zutphen VR 1 – VIOD VR 1

De waarschuwing dat de eerste die iets over het warme weer zou zeggen bitterballen zou moeten trakteren nam niets weg van de psychische uitwerking van het weer op de groep. Gelukkig was onze wedstrijd verplaatst en hoefden we ten minste niet weer op het kunstgras.

De tegenstander begon agressief aan de wedstijd. Na enkele minuten keken we al tegen een achterstand aan. De spits die zich met een snelle draai vrij speelde, schoot de bal met een prachtige boog in de verre bovenhoek buiten bereik van Kim Kraaijvanger. 1-0. Niet veel later deed Mae Bruil ook een goede poging, maar haar inzet kwam op de lat en in de rebound reageerde de keepster een fractie sneller dan Majlen Megens. Verder dan deze kans kwamen we nauwelijks. Er leek een waas over de ploeg te liggen. Lamlendigheid was misschien wel het juiste woord. Nyncke Willemsen was zoals altijd wel scherp en agressief in de duels, maar kon de 2-0 niet voorkomen. Bij de 3-0 was het duidelijk dat we vandaag ver onder ons niveau presteerden. We snakten (vooral langs de kant) naar het rustsignaal. In de rust bleek dat Kim niet meer door kon. Anne te Grootenhuis nam de handschoenen over. Met de komst van Lynn Mombarg in het verschiet leek er in de tweede helft een geheel nieuw team te staan. De eerste minuten bleven we gemakkelijk overeind en creëerden zelfs enkele kansen. Het werd nog fraaier na het inbrengen van Lynn. Haar eerste balcontact was een listig balletje op Lisa van der Horst die de bal keurig langs de keeper schoof. 3-1. Er ontstond een andere dynamiek in het veld. Er werden duels gewonnen, sprintjes getrokken en combinaties gemaakt die na de eerste helft onmogelijk leken.

Het was Lynn Mombarg zelf die met een aantal karakteristieke snelle acties voor de 3-2 en 3-3 zorgde. Het hoogtepunt van de wedstrijd kwam vanuit een corner. De afgemeten voorzet van Caitlin de Croes vloog over de keeper en op het hoofd van Mae Bruil die de bal tegen de touwen kopte. 3-4!

Door het ontbreken van Nicole Chevalking, Laura Tuenter en Sanne Mateman, zaten we al krap in de verdedigers. Het vroegtijdig vertrek van Shauna Hoek en later Youandi Jansen gaf Danique Gunsing de kans te laten zien dat ze ook verdedigend haar “mannetje” staat. Ondersteund door Femke Buunk die weer een goede wedstrijd speelde. De gelijkmaker incasseerden we enigszins onnodig. 4-4. We kregen op dat moment de beste kansen en hadden het beste van het spel. Voorin was er veel beweging en uiteindelijk kon de winnende goal niet uitblijven. Na opnieuw een assist van Lynn Mombarg kon Lisa van der Horst de tweede van de dag intikken. 4-5. Ze kreeg nog een mogelijkheid op een hattrick, maar die bal ging voorlangs. De score had nog hoger moeten zijn, maar Majlen Megens werd op haar vrije doortocht naar de goal vanachter vastgepakt. Een gele kaart was het milde oordeel van de schiedrechter. Er werd niet meer gescoord en dus hadden we een dramatische eerste helft uitstekend ongedaan gemaakt.

 

Rest ons nog één (uit)wedstrijd tegen St. Almen/Ratti VR 1 en één toernooi bij Eldenia in Arnhem op respectievelijk dinsdag 29 mei en zondag 24 juni.